اخطار به وب سایت رسمی پاسارگاد تاباک خوش آمدید اخطار

دخانیات عامل اصلی سرطان و برای سلامتی مضر است

این وب سایت دارای مطالبی در مورد دخانیات و ادوات وابسته به آن می باشد و طبق قوانین کشور جمهوری اسلامی ایران بازدید کنندگان باید بالای 18 سال باشند

این وب سایت در ستاد ساماندهی پایگاه های اینترنتی جمهوری اسلامی ایران به ثبت رسیده است.

از چه تنباکویی استفاده نکنیم؟!

از چه تنباکویی استفاده نکنیم؟!

یک سری از تنباکوهایی هستند که اصلا بدرد کشیدن نمیخورن.و نباید از این تنباکوها بخریم.

شرکت تنباکوی نخل در همان ابتدایی که شرکت نخل رو تاسیس کرد همه نوع تنباکو به بازار عرضه کرد.

از انبه بگیر تا دوسیب , آلبالو و غیره... که بعد از مدتی به این مهم دست یافت که تولید طعمهایی که فروش نداره رو متوقف کنند و دیگه تولید نککند.بنابر این شرکت نخل فقط طعمهای اصلی مانند دوسیب ,آلبالو ,نعنا , پرتغال , لیمو , طالبی و کاپوچینو رو تولید میکنه و دیگر از سال 2004 همه طعمها رو تولید نمیکنه.پس نتیجه میگیریم که طعمهای دیگر مثل عسل و زرد آلو و دیگر میوه های غیر معروف دیگر در شرکت نخل تولید نمیشه.اونهایی هم که در بازار میبینید تاریخ گذشته هستند و به هیچ عنوان بدرد نمیخورند.

از خریدن تنباکوهای غیر معروف خودداری کنید و هرگز نخرید .تنباکوهایی مثل عبیر , شمیم , احمد , سلطان و غیره.تنباکوهای خوب در ایران النخله , الفاخر , الواحه و لیالینا هستند.

 

ترکیب طعمها

ترکیب طعمها

معمولا در حال حاضر بیشتر افراد طعمها رو با هم قاطی میکنن و یک طعم جدید رو تولید میکنن.

من چند تا از او ترکیبهایی که خوب در میاد رو بهتون میگم.

لیمو با انگور البته لیموش باید النخله باشه و انگورش الفاخر.

هلو پرتغال -هلو النخله و پرتغال الواحه

دوسیب لیمو - دوسیب الواحه و لیمو النخله

کاپوچینو گل محمدی - جفتش باید النخله باشه

طالبی هلو - جفتش النخله

هندوانه نعنا - هندوانه الفاخر و نعنا النخله

دوسیب پرتغال - دوسیب الواحه و نعنا النخله

لیمو آلبالو - جفتش النخله

هلو هندوانه - هلو النخله و هندوانه الفاخر

معمولا طعم نعنا با همه طعم ها ترکیب میشه.

کاپیچینو , کافه لایت , قهوه و شکلات رو سعی کنید فقط با شیر بکشید .یعنی به جای آب از شیر استفاده کنید.عالی میشه.

طعمهای پرتغال , آلبالو و هلو رو هم با شربت همون طعم بکشید.

 

اجزاء قلیان

قلیان

قلیان وسیله‌ای آبی است برای کشیدن تنباکو که در خاورمیانه و آسیای مرکزی متداول است. قلیان توسط ایرانیان و هندی‌ها اختراع شد. در فارسی به صورت قالیان و غلیان نیز ثبت شده و گاه نارگیلی نیز نامیده شده‌است. در افغانستان به کل مجموعه قلیان، چلم نیز می‌گویند. در کشورهای عربی به نام شیشه و نارجيلة معروف است و در شبه قاره به حقّه معروف است. قلیان برای استفاده از دود حاصل از تماس زغال گداخته و تنباکو است که به این عمل «کشیدن قلیان» می‌گویند.

اجزاء قلیان


ساختار قلیان.

قلیان به صورت سنتی از چندین جز تشکیل شده که در دانشنامه ایرانیکا چنین ذکر شده‌اند.

بادگیر

آتشدان؛ محل قرارگیری تنباکو و ذغال گداخته.

تنه یا میانه که می‌تواند فلزی باشد یا از چوب ساخته‌شود.

میلاب

نی پیچ یا شلنگ

کوزه (یا قُلک) که منبع آب است و می‌تواند به اشکال مختلف باشد از جمله به شکل نارگیل، یا به شکل ساده. جنس آن نیز می‌تواند فلز، سفال، شیشه یا کریستال و یا برنج باشد.

تاریخچه

بنا به نوشتهٔ سیریل الگود (اگر چه وی مأخذ خود را ذکر نکرده‌است) «اولین بار ابوالفتح گیلانی (متوفی ۱۵۸۸) پزشک ایرانیِ دربار اکبر اول، سلطان مغول هند بود که دود تنباکو را از یک ظرف آب عبور داد تا آن را خالص‌تر و سرد نماید و از این طریق قلیان که در شبه قاره به حقّه معروف است را ابداع نمود.» اما از سوی دیگر، یک رباعی از اهلی شیرازی (درگذشته در ۱۵۳۵) به استفاده از قلیان اشاره می‌نماید و از این رو پیشینه استفاده از قلیان را می‌توان به حداقل به دوران شاه طهماسب یکم صفوی بازگرداند و روایت ابوالفتح گیلانی را می‌توان شاهدی بر معرفی قلیان، که در ایران مورد استفاده بوده‌است، در شبه قاره هند دانست.

ایران

به گزارش فرارو، گرایش مردم ایران به قهوه‌خانه‌ها مدتی است بیشتر شده است و ۳۷ درصد زنان ایرانی حداقل یکبار مصرف قلیان را تجربه کرده‌اند، اما کشیدن قلیان در فضاهای عمومی برای زنان ممنوع بود. طرح «قهوه خانه ویژه بانوان» که اتحادیه قهوه‌خانه‌داران ارائه داده بود نیز بعد از یک روز به مخالفت شدید مسئولان انتظامی و متولیان سلامت برخورد. بنا بر گزارش ایسنا در سال ۱۳۹۱، امروزه هزينه ماهیانه سرانه مصرف قليان در ايران حدود ۲۱۵ هزار ريال است.

پیشینه

بنا بر دانشنامه ایرانیکا، تاریخ دقیق اولین استفاده از قلیان مشخص نیست. اولین تصویری که از قلیان به وسیله هنرمندان ایرانی کشیده شده، احتمالاً تصویر نشمی کماندار کار رضا عباسی، نقاش مشهور دربار شاه عباس بزرگ است، که تا اواخر نیمه اول قرن یازدهم هجری زنده بوده‌است.

سیاحان اروپایی که به ایران سفر کرده‌اند از جمله تاورنیه که در دوران صفویه به ایران آمد به قلیان و کشیدن تنباکو در ایران اشاره کرده‌اند. از جمله وی نوشته‌است که «ایرانیان تنباکو را با دستگاهی کاملاً اختصاصی می‌کشند. در کوزه گلی دهان گشادی به قطر سه انگشت، تنه قلیانی از چوب یا نقره که سوراخی در وسط دارد قرار می‌دهند، و بر سر آن مقدار تنباکوی نم‌دار با کمی آتش می‌گذارند، و در زیر قلیان سوراخ ممتدی است که، در حالی که نفس را بالا می‌کشند، دود تنباکو با شدت از امتداد سوراخ پایین آمده و داخل آب که به رنگهای مختلف می آمی‌زد داخل می‌شود. این کوزه مرتباً تا نصفه آب دارد. دود که در آب است به سطح می‌آید و هنگامیکه نفس را بالا می‌کشند، از نی قلیان دود به دهان وارد می‌شود. به واسطه آبی که به قلیان می‌ریزند دود تنباکو تصفیه می‌شود و کمتر ضرر می‌رساند. والا با این همه قلیان که می‌کشند، مقاومت برای آنها غیر ممکن است. ایرانیان زن و مرد، به طوری از جوانی عادت به کشیدن تنباکو کرده‌اند، که کاسبی که باید روزی پنج شاهی خرج کند، سه شاهی آن را به مصرف تنباکو می‌رسانند. می‌گویند اگر تنباکو نمی‌داشتیم چطور ممکن بود کیف و دماغ داشته باشیم.»

اولئاریوس نیز که در سال ۱۰۴۶ در ایران بوده می‌نویسد که «چندین گونه ظرف قلیان در ایران ساخته می‌شد. شیشه‌ای، کوزه‌ای، از جوز هندی (نارگیله)، کدوئی که تا نیمه آب می‌شد و گاهی در آن عطر می‌ریختند».

شاردن، دیگر سیاح دوران صفوی، در سفرنامه خود می‌نویسد که، شاه عباس بسیار کوشید تا از استعمال قلیان در بین مردم جلوگیری کند. برای این کار، روزی در مجلسی رسمی دستور داد که به جای تنباکو قلیان مهمانان را با پهن چاق کنند، و سپس در حالیکه آنان مشغول کشیدن قلیان خود بودند گفت که، این تنباکو را که وزیر همدان برای من فرستاده‌است و ادعا می‌کند که بهترین تنباکوی دنیاست، چگونه است؟ آنان همگی از این تنباکو تعریف کردند. آنگاه شاه خطاب به آنان گفت «مرده شوی چیزی را ببرد که نمی‌توان آن را از پهن تشخیص داد». سرانجام کار مخالفت شاه عباس بزرگ با تنباکو به تحریم آن کشید، و هنگامیکه در گرجستان متوجه شد، سربازان او پول خود را صرف کشیدن تنباکو و توتون می‌کنند آن را ممنوع ساخت، و تجاری را که توتون و تنباکو به اردوی او آورده بودند با تنباکوی خود یک جا سوختند، و سربازانی که مرتکب کشیدن توتون و تنباکو می‌شدند بینی و لبانشان را می‌بریدند.

قلیان در دوران قاجار بخشی از ضرورتهای زندگی بود. اشراف و بزرگان در خانه‌های خود انواع قلیان نگهداری می‌کردند که بعضی از آنها جواهرکاری شده بودند. واقعه قیام تنباکو در دوران قاجار و در نتیجه فتوایی توسط میرزا حسن شیرازی مبنی بر تحریم مصرف و فروش تنباکو رخ داد.

انواع تنباکو

در ایران انواع تنباکو مانند تنباکوی بنیاد، برازجان، کاشان، بوشهر و غیره وجود دارد که بیشتر آنها به نام شهرهایی است که تنباکو در آنجا کشت می‌شود. همچنین در دهه‌های اخیر تنباکو با طعم‌های میوه‌ای نیز به بازار عرضه می‌شود که به صورت صنعتی تولید می‌شوند. طبق بررسی‌های به عمل آمده قلیان اگر با تنباکوهای میوه‌ای (توتون‌هایی که به روش شیمیایی به عمل آمده و دود آن بوی میوه می‌دهد) به عمل آمده باشد خطرناک و ضرر آن از ضرر سیگار بیشتر است. چون دودی که وارد ریه می‌شود دودی است که محصول مواد شیمیایی می‌باشد.

تنباکوی میوه‌ای

تنباکوی میوه‌ای هم چند سالی است که به دست اعراب تولید شده و با انواع اسانس و طعم‌های گونا گون در دسترس همگان است حتی در کشورهای دیگر. البته به گفته پزشکان این نوع تنباکو از بدترین نوع برگ توتون تهیه شده که در کارخانه‌ها معمولاً دور ریز تولیدات آنها است ولی به واسطه مواد شیمیایی معطر و بسته بندی‌های پر زرق و برق آنها را با نام تنباکوی میوه‌ای در ایران و نام عربی معسل در کشورهای عربی بفروش می‌رسانند. استعمال قلیان میوه‌ای در برخی شهرها و کشورهای اروپا هم شیوع پیدا کرده و خیلی از جوانان هم در اروپا قلیان میوه‌ای را به عنوان تفریح انتخاب کرده و ساعتی را در کافی شاپ برای سرو قلیان اختصاص می‌دهند.

 

پرورش تنباکو

تنباکو

مزرعه کشت تنباکو در شهر اینترکورس، پنسیلوانیای آمریکا

تنباکو یا توتون، گیاهی با برگ‌های پهن است که در اصل به آمریکای شمالی و جنوبی رشد می‌کرد و امروزه در سراسر جهان کشت می‌شود. به برگ‌های خشک و بریده شدهٔ این گیاه هم تنباکو می‌گویند. مصرف اصلی این گیاه تدخین دود حاصل از سوزاندن برگ‌های خشک آن است که دارای نیکوتین است. این کار با پیچیدن آن در کاغذ یا پیچیدن برگ‌های برش نخوردهٔ آن به صورت سیگار یا سیگار برگ و یا ریختن آنها در سر قلیان و تدخین (کشیدن) آنها انجام می‌شود.

این گیاه به طور معمول یک تا دو متر رشد می‌کند، برگ‌های آن بزرگ و پهن بوده و حدود نیم متر ارتفاع دارند که با موهای بلند و نرم پوشیده شده است و دارای شیرهٔ چسبنده ای است

خشک کردن تنباکو به روش آفتابی در منطقهٔ بسطام استان آذربایجان غربی

در اواخر قرن پانزدهم میلادی پس از آن که کریستف کلمب قاره آمریکا را کشف کرد، و استعمال تنباکو را از سرخ‌پوستان آموخت، از نظر سرخ‌پوستان تنباکوگیاهی مقدس بود و آنها را با عالم ارواح ارتباط می‌داد. تنباکو به اقتصاد آمریکا کمک شا یانی کرد وبه اروپا و سپس دیگر نقاط جهان راه یافت.

پرورش تنباکو..

روش‌های بسیاری برای پرورش این گیاه وجود دارد ولی تمامی گیاهان تنباکو نیازمند مراقبت شدید هستند تا گیاهی با کیفیت به دست آید.

  1. 1. تخم تنباکو را باید پیش از کشت با کود و آرد ذرت و پنبه مخلوط کرد.در نواحی گرم، تخم‌ها به پارچه ای پنبه ای پوشیده می شوند ولی در نواحی سرد این کار به وسیله پشم شیشه انجام می گیرد.
  2. 2. در اکثر نواحی، گیاه در عرض ۶ الی ۱۰ هفته، حدودا ۲۰ سانتی متر رشد می‌کند و در طول این مدت ، ۴ تا ۶ برگ روی نشا ظاهر می شود.در این مرحله گیاه آماده انتقال به کشتزار هایی است که از قبل به دقت آماده شده و کود داده شده اند.
  3. 3. هنگامی که بوته‌ها شروع به گل دادن می کنند، نوک هر یک قطع می‌شود تا برگ‌ها کلفت تر و پررنگ تر شوند.۳ یا ۴ ماه پس از قرار دادن نشا در کشتزار، گیاه آماده درو است.
  4. 4. برای درو دو روش به کار می رود.چیدن برگ رسیده یا بریدن ساقه
  5. 1. چیدن برگ رسیده : در این روش، هر برگ به طور جداگانه کنده می شود.هر هفته ۲ تا ۴ برگ از یک بوته برداشته می شوند که این نوع برداشت ، ۵ تا ۸ هفته به طول می انجامد.
  6. 2. بریدن ساقه : در این روش، پس از بزرگ شدن برگ‌ها، گیاه از ساقه چیده می شود.
  7. 5. بعد از درو کردن، تنباکو به اصطلاح باید بهبود یابد. هدف این کار، خشک کردن برگ‌ها و ایجاد رنگ حقیقی در آن‌ها است.یک برگ تنباکو به وسیله حرارت، هوا یا خورشید قابل بهبود یافتن است.
  8. 1. بهبود با حرارت : در این روش، برگ‌های سبز تنباکو در یک انبار کاه عایق دار کوچک که توسط بخار، گرم می‌شود آویزان می شوند.
  9. 2. بهبود با هوا : این روش برای برگ هایی که به روش چیدن ساقه درو شده باشد، مفید است که باید در معرض هوا قرار گیرد.
  10. 3. بهبود با خورشید : سایر اشکال تنباکو در مجاورت با نور خورشید بهبود می یابند بدینصورت که باید مقابل خورشید آویزان شوند.
  11. 6. مرحله نهایی، که به انگلیسی aging نامیده می‌شود، مرحله مراقبت از برگ‌های بهبود یافته است که برای جا افتادن برگ‌ها و بهتر شدن طعم آن‌ها صورت می گیرد.

امروزه تنباکوهای زیادی در بازار به فروش میرسد که شاید بعضی از آنها از کیفت خوبی برخوردار نباشند.اما بعضی تنباکوها در همه جا نام آشنا هستند.تنباکوی نخل از جمله همین تنباکوهاست.تنباکوی نخل دیگه الان در کشور ما در همه جا یافت میشه و در تمام سوپر مارکتها وجود داره.اما این تنباکو دو نوع به ایران وارد میشه.

از زمان قدیم یادمون میاد که اولین تنباکویی که همه استفاده کردند نخل بوده.اما امروزه تنباکوهایی مثل الفاخر , الواحه , احمد , محمود , جزیره و .... به ایران وارد میشن.

تنباکوی نخل رو از کجا بفهمیم که اصلی یا تقلبیه؟؟؟

یک سری تنباکوهای نخل که بیشتر در سوپر مارکتها زیاد شده وقتی بسته تنباکو رو باز میکنید مینید تنباکو داخله یک پلاستیکه شفافه و روکش تنباکو آرم نخل رو نداره.این تنباکوها کاملا تقلبی هستند.روش شناسایی ای تنباکو روی جلدش هست.آرم ها و نوشته ها بصورت سایه دار چاپ شدند.اگه این تنباکو رو دیدید اصلا نخرید.

تنباکوهای جدید نخل در بسته بندی هایی با آرم شش بر روی جلد آنها و داخل این بسته ها تنباکو بصورت شکلاتی بسته بندی شدند.این تنباکو ها جدید هستند یا به اصطلاح ما سبک.به تاریخ تولید هم حتما دقت کنید.نباید تاریخ تنباکو از یک سال بگذره.

اما نوع دیگر تنباکوهای نخل جلد روی تنباکو با تنباکویهای جدید یکی میباشد ولی داخل بسته بندی از 2 روکش پلاستیک تشکیل شده.پلاستیک روئی آرم نخل.و پلاستیک زیری شفاف است.به این تنباکو اصطلاحا سنگین گفته میشه و از کیفیت بالاتری برخوردار است.تنباکوی اصلیه نخل که شرکت دخانیات ایران هیچ دخالتی در تولیدش نداره همین تنباکوی سنگین است.پیدا کردن این تنباکو یه کم سخته.

اما روش تشخیص تنباکوی سنگین از سبک.

شما اگر بسته تنباکو رو از بغل بگیرید و به سمت چپ و راست تکان دهید اگر صدای لغ لغ یا تکان خوردن داد , تنباکو سبک و جدید است.اما اگر تکان نخورد تنباکوی قدیم و سنگین است.قیمته این تنباکو هم گرانتر از جدید است.

آخرین نوع این تنباکو هم بسته بندیه اصلیه نخل است

 
صفحه 2 از 4

میان بر

شعبه فلكه دوم صادقيه

شعبه فلكه دوم صادقيه

شعبه مرکزی کافه آرتین

شعبه بلوار ميرداماد