این وب سایت دارای مطالبی در مورد دخانیات و ادوات وابسته می باشد و طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران بازدیدکننده باید بالای 18 سال باشند

درباره ی پیپ

این مورد را ارزیابی کنید
(6 رای‌ها)

پیپ سازی : هنری با قدمت چند صد ساله !

اگر چه در عصر دیجیتال , تکنولوژی بسیاری از روشهای تولید و ساخت را به نحو چشم گیری بهبود بخشیده است , اما اصول بنیادی و اساسی ساخت پیپ در طول یک قرن اخیر ثابت مانده است .
در حقیقت طرح اولیه و نحوه عملکرد پیپ بیش از چهارصد سال است که تغییری نکرده است !
تمامی پیپ ها , صرف نظر از قیمت آن , همگی سطح متفاوتی از هنر دست را در خود جای داده اند , هر چه میزان کار دست بکار رفته در ساخت پیپ بیشتر باشد قیمت آن نیز بالطبع افزایش می یابد .
همانطور که دنیای امروزی , روز به روز به سمت ماشینی شدن , پیش می رود , این مسئله که ساخت پیپ از معدود صنایع باقی مانده ای است که ماشینی کردن تمام مراحل ساخت آن , امکان پذیر نمی باشد , بیشتر به چشم می آید و جلوه گر است .
حتی قبل از دهه 1850 میلادی نیز از بین مواد اولیه موجود در زمینه ساخت پیپ , برایر بعنوان محبوب ترین و رایج ترین ماده اولیه مورد استفاده قرار می گرفته است .
چوبی است که زیبایی , دوام , اصالت و کیفیت اسموکی بی نظیر را یکجا در خود جای داده است .
به همین خاطر , در ابتدا در مورد جوهره ساخت پیپ که همانا چوب برایر می باشد , صحبت خواهیم کرد .

  عمده چوب های برایر امروزی از کشورهای ایتالیا , فرانسه , یونان , اسپانیا و جزیره کورس واقع در دریای مدیترانه و متعلق به کشور فرانسه بدست می آید .
زمانی کشورهای آلبانی و الجزایر در زمینه تولید برایرهای مرغوب درصدر قرار گرفته بودند اما امروزه به دلیل شرایط بین المللی کاشت و برداشت برایر در این مناطق غیر عملی و خطرناک و نا امن است .
برایر در کشورهای دیگر نیز یافت می شود اما کیفیت لازم برای ساخت پیپ را دارا نیستند .
در میان خصوصیات و ویژگیهای برایرهایی که امروزه برای ساخت پیپ مورد استفاده قرار می گیرند , برایر اسپانیایی لورکان , نرم ترین بافت را دارا می باشد که در نتیجه براحتی به شکل و فرم پیپ تراشیده می شود .
برایر های یونانی که در دهه 1960 در ساخت پیپ های سبک فری هند دانمارکی مورد استفاده قرار می گرفت و رایج شده بود , دارای سخت ترین بافت در میان برایر ها می باشد .
امروزه اکثر پیپ های سفارشی با کیفیت از برایرهای کورسیکایی ( متعلق به جزیره کورس ) ساخته می شوند که از لحاظ ظاهر و طرح و نگار شبیه به برایرهای یونانی است اما از نظر چگالی و تراکم به پای آن نمی رسد. در حقیقت در طول سالهای اولیه دهه 1940 میلادی که برایر به سختی یافت میشد برایر های کورسیکایی همپایه برایرهای الجزایری به دلیل تشابه در طرح و نقش و تراکم و دیگر ویژگی ها ، مورد استفاده قرار می گرفتند .
از ابتدای دهه 1960 برایرهای ایتالیایی متعلق به مناطق توسکانی و کالابریا در ساخت پیپ مورد استفاده قرار گرفته و امروزه نیز در این زمینه محبوب و رایج است .
صرف نظر از اینکه برایرها در کجا برداشت می شوند همگی آنها دارای یک ریشه و منبع هستند. برایرها از خانواده درختان بیابانی با شاخه هایی بلند و باریک و با ارتفاعی بین 15 تا 25 فوت هستند که معمولا در سواحل صخره ای و خشک مدیترانه ای یافت می شوند با نام علمی Erica Arborea که در ایران به نام درخت گل رشتی شناخته می شود.
برای خرید پیپ خوب منوی فروش پیپ را مشاهده نمایید.
توجه داشته باشید که تنه و شاخه های درخت در پیپ سازی مورد استفاده قرار نمی گیرد بلکه غده های سخت و متراکم شده ای که در قسمت پایین و در بخش ریشه شکل گرفته اند برای ساخت پیپ استفاده می شوند.
پس این غده های برایری هستند که برداشت شده خشک می شوند و به قطعات کوچکتر و در اندازه های گوناگون برش داده شده و برای ساخت پیپ مورد استفاده قرار می گیرند.
نکته مهم اینجاست که اگر غده های برایری به روشی صحیح برداشت شوند به درخت آسیبی نمی رسد و درخت می تواند به حیات خود ادامه دهد و پس از گذشت سال ها غده برایری دیگری در همان درخت پرورش یابد و رشد کند.
اما بسیاری از تاجران و سوداگران برایر برای انجام این کار وقت لازم را صرف نمی کنند و یا مهارت لازم برای حفظ این منابع ارزشمند را ندارند و متاسفانه برای بدست آوردن غده برایری تمام درخت را از بین می برند و اگر کار بهمین منوال ادامه پیدا کند منابع طبیعی برایر در آینده در خطر نابودی جدی قرار خواهند گرفت.
کمترین مدت زمان لازم برای پرورش غده برایری برای رسیدن به کیفیت لازم جهت ساخت پیپ، پانزده سال است اگر چه در ساخت پیپ های با کیفیت ، عمر برایرهای مصرف شده خیلی بیش از پانزده سال است که همین امر باعث بالا رفتن ارزش و قیمت و همچنین کیفیت اسموک و ساخت پیپ می گردد.
سوالی که مطرح می شود این است که چرا قدمت و طول عمر برایر مورد استفاده در ساخت پیپ این قدر مهم است !؟
پاسخ به این پرسش وقتی نمایان می شود که بدانیم برایر بر خلاف سایر درختان فاقد حلقه های رشد می باشد ! به جای آن الگوهایی از طرح های مختلف دارد که نشان دهنده طول دوران زندگی برایر است .
هر چه غده برایری ، بیشتر زیر زمین می ماند و بیشتر تحت تاثیر گرما ، خشکی و محیط بادخیز منطقه مدیترانه ای قرار میگیرد ، تراکم و وضوح طرح و نقش های روی غده برایری بیشتر خواهد شد .
وجود همین الگوها و طرح ها در برایر به آن امکان تنفس و رشد میدهد به علاوه اینکه جلوه بصری بی نظیری به ظاهر آن می بخشد .
این ترکیب از تراکم ، تخلخل و طرح و نقش و نگارهای زیبا ، برایر را به محبوب ترین ماده برای ساخت پیپ در نزد سازندگان و همچنین مصرف کنندگان آن ، تبدیل کرده است .
سوال مهم اینجاست که :
با توجه به مطالب گفته شده پس چرا همیشه از برایرهای قدیمی در ساخت پیپ استفاده نمیکینم !؟
پاسخ : قیمیت بالا و نایاب بودن اینگونه برایرهاست !
تا قبل از جنگ جهانی دوم پیدا کردن پیپی که از برایر های قدیمی حتی با قدمت ۲۵۰ سال ساخته شده باشد امکان پذیر بود .
با رشد کمی جامعه پیپ کش ها و استفاده روز افزون پیپ در میان مردم به تدریج پیپ های ساخته شده از برایر های قدیمی نایاب شد و طول عمر بلاک های برایری از حدود ۲۵۰ سال به ۱۰۰ سال کاهش پیدا کرد که البته هنوز برای ساخت پیپ کیفیت بالایی محسوب می شد .
با گذشت سال ها قیمت برایرهای قدیمی افزایش پیدا کرد و اگرچه هنوز امکان پیدا کردن اینگونه برایرها وجود داشت اما روز به روز هزینه تهیه آنها بیشتر و بیشتر می شد ، بطوریکه تا قبل از سال ۱۹۸۴ اکثر پیپ های ارزنده موجود در بازار از برایر های ۵۰ تا ۷۵ ساله ساخته شده بودند در حالیکه در سار ۱۹۸۹ بیشتر پیپ های موجود از بلاک های برایری ۲۵ ساله ساخته شده می شدند و امروزه در این آشفته بازار ساخت پیپ ( از نظر تعداد سازندگان پیپ ) بلاک های برایری در بهترین حالت ۱۵ سال عمر دارند . ( اگرچه هنوز هم تولیدات لیمیتد و ارزنده ای ساخت و یافت میشوند که بلاک های بکار گرفته شده در ساخت آنها بیش از یک قرن در زیر خاک آرمیده بوده اند ) .
گاهی نیز پیپ های کم ارزش تری ساخته میشوند که برایر آنها کمتر از ۱۵ سال عمر دارند که به پیپ های دراگ استوری معروف هستند که برای رفع و پوشش معایب آنها در فینیش نهایی از بتونه و لاک الکل و پولیش استفاده می شود .

خواندن 2113 دفعه