آدام دیویدسون : روایت یک استادکار ، مدیریت بخش استیت و هنر پیپ سازی در کمپانی اسموکینگ پایپس
در دنیای خاص و کمیاب پیپ و تنباکو، جایی که عشق به سنت با ظرافتهای هنر دستساز در هم آمیخته است، نامهایی بر خود میدرخشند که نه تنها محصولی را ارائه میدهند، بلکه روحی را در این صنعت دمیدهاند. در میان استادکاران پیپساز و پیشگامان این حرفه، حتی در این محیط بسته و تخصصی، آدام دیویدسون با رویکردی منحصربهفرد و سبکی خاص متمایز میشود. به تازگی، در کمپانی اسموکینگپایپس (Smokingpipes) بیستمین سالگرد همکاری با آدام را جشن گرفته اند . تحمل و تداوم در هر شرکتی برای دو دهه، خود دستاوردی چشمگیر و قابل ستایش است؛ اما این دستاورد زمانی اهمیت دوچندان مییابد که بدانیم امسال همزمان بیست و پنجمین سالگرد تأسیس اسموکینگپایپس را نیز گرامی داشته وی شود
آدام در توسعه بسیاری از فرآیندها و رویههایی که امروز در بخش “استیت” (Estate) یا پیپهای دست دوم و بازسازیشده کمپانی مورد استفاده قرار میگیرد ، نقشی کلیدی داشته و تأثیر او بر ساختار و فرهنگ کاری ما غیرقابل اندازهگیری است. اگرچه آدام ترجیح میدهد همچنان در پشت صحنه باقی بماند و در خلوت کارگاهش به بازسازی و ساخت پیپ بپردازد، اما شرکت بر خود وظیفه میداند تا از دستاوردهای او تجلیل کند و به روشهای گوناگونی که او به کمک آنها بر این صنعت و هنر-سرگرمی شکل داده، ادای احترام نماید
این روایت، داستان مردی است که با ترکیب دانش طراحی صنعتی، ذهنی خلاق و دستانی هنرمند، استانداردهای جدیدی را در دنیای پیپ تعریف کرده است.
سالهای ابتدایی زندگی و شکلگیری ذهنیت هنری
ریشههای علاقه آدام دیویدسون به دنیای پیپ به دوران کودکی او بازمیگردد. زمانی که او کودکی بیش نبود، مادرش اغلب فیلمهای کلاسیک سیاه و سفید را تماشا میکرد؛ فیلمهایی که در آنها تصاویر پیپ و استایل خاص شخصیتها، به بخشی جداییناپذیر از جذابیت آنها تبدیل شده بود. این تصاویر اولیه در ذهن کودک نهادینه شدند و توجه او را در بازدیدهای متعدد از فروشگاههای عتیقهفروشی به سمت این ابزار جلب کردند. اما ورود جدی او به این دنیا، دوران دانشجویی بود. آمان در زمان تحصیل در دانشگاه “پردو” (Purdue University) از آن دسته افرادی بود که به عنوان یک پیپکش (Pipe Smoker) شناخته میشد.
روایتی جالب از آن دوران در خاطرات او مانده است. روزی، در حالی که قرار بود با مشاور تحصیلی خود، جان کروسبی، دیدار کند، محموله تنباکوی پیپ و اسناف (نوعی تنباکوی استنشاقی) خود را دقیقاً به موقع برای جلسه دریافت کرد. در حالی که مشغول برنامهریزی دروس بودند، آدام و جان به گفتگو درباره پیپ پرداختند و همین گفتگو مقدمهای شد برای یک دوستی عمیق و طولانیمدت. این ارتباط نبود صرفاً یک دوستی معمولی نبود؛ بلکه شاهکلیدی بود که درهای ورود آدام به دنیای حرفهای پیپ را به روی او گشود.
داستان شخصی آدام در زمینه پیپسازی واقعاً در سال ۲۰۰۴ آغاز شد، زمانی که برای اولین بار و به همراه جان کروسبی در “نمایشگاه پیپ شیکاگو” (Chicago Pipe Show) شرکت کرد. آدام آن نمایشگاه را با خاطراتی شیرین به یاد میآورد: “بسیار هیجانانگیز بود. این اولین نمایشگاه من به عنوان یک فردی بود که سالها پیپ میکشید. من با برخی از پیپسازان آشنا شدم، اگرچه در آن زمان هیچ میل به ساختن پیپ نداشتم تا زمانی که جان شروع به ساخت تعدادی پیپ به عنوان یک سرگرمی کرد.” در همان نمایشگاه بود که آدام با پیپساز تاد جانسون آشنا شد؛ ارتباطی که سرانجام منجر به کسب یک شغل برای او در اسموکینگپایپس گردید.
آدام فارغالتحصیل رشته طراحی صنعتی از دانشگاه پردو بود و بسیاری از طرحهای او بعدها توسط شرکتهای بزرگ مورد استفاده قرار گرفت. پس از فارغالتحصیلی، او مدتی را صرف کمک به پدرش در امور ساختوساز ، ساخت و بازسازی خانهها کرد. اما به مرور زمان، او احساس کشش شدیدی به سمت دنبال کردن کاری خلاقانهتر در شغل خود میکرد، اگرچه در آن زمان هنوز دقیقاً نمیدانست که آن کار چه خواهد بود.
ورود به دنیای حرفهای و مهاکرت به کارولینای جنوبی
نقطه عطف بعدی در نمایشگاه پیپ شیکاگو در سال ۲۰۰۵ رخ داد . آدام در بهار همان سال اولین پیپی را که صرفاً برای تفریح و سرگرمی ساخته بود، به همراه آورده بود. او درباره آن پیپ میگوید: “این یک پیپ دوبلین (Dublin) با فینیش صاف و فرمی خمیده بود که سه بامبوی مفصلی در آن به کار رفته بود و یک (Stem) کامبرلند (Cumberland) با برش دستی داشت.” جالب اینجاست که آن پیپِ ساخته شده توسط یک تازهکار، اکنون پس از تمام این سالها در دفتر “آنتونیو سینتیگو” یا همان “تونی”، مدیر مالی شرکت، نگهداری میشود.
تونی در اشتیاق خود برای توصیف پیشرفت آدام میگوید: “او از آن زمان تاکنون راه طولانی را طی کرده است، اما آن اولین پیپ واقعاً عالی شده بود و من هنوز هم گاهی با آن اسموک میکنم.”
در همان بازه زمانی، تاد جانسون به کارولینای جنوبی نقل مکان کرد و به کسی نیاز داشت تا به او در ساخت خط جدیدی از پیپها به نام “مدیچی” (Medici Pipes) در کارگاهش کمک کند و همزمان برای اسموکینگپایپس نیز روی تعمیرات پیپهای استیت ( دست دونم ) کار کند . آدام در اکتبر ۲۰۰۵ از ایندیانا با هواپیما به پایین پرواز کرد و با سایکز وایفورد، تاد و تونی دیدار کرد. سپس او کمتر از دو ماه مانده به روز شکرگزاری (Thanksgiving)، در ماه نوامبر، از “مونتیسلو” در ایالت ایندیانا به کارولینای جنوبی نقل مکان کرد تا کار جدید خود را آغاز کند. در آن زمان، کمپانی اسموکینگپایپس کمتر از ده کارمند داشت.
داستان مهاجرت آدام خود میتواند روایتی مستقل و جذاب باشد. وقتی آدام به پایین نقل مکان کرد، گویی تمام دارایی دنیایش را در یک وانت نیسان فرسوده و نیمیهخورده جا داده بود. تونی با خنده به یاد آن وانت میآورد: “هر روز ماجراجویی بود؛ اینکه آیا او میتواند با آن وانت به سر کار برسد یا خیر، سؤالی بود که همیشه مطرح بود.
سایکز وایفورد نیز این داستان را تأیید میکند و میافزاید: “او آن وانت بسیار قدیمی را داشت که کسی آن را به قیمت تنها یک دلار به او فروخته بود. معجزه بود که توانست از ایندیانا با آن به اینجا برسد و سپس به مدت ۱۰ سال دیگر با آن رانندگی کند.” اما آنچه نگاه دیگران را خیره میکرد، مهارتهای آدام بود. او مجموعهای از ابزارهای آهنگری را در عقب وانت نگه میداشت تا هر زمان که وانت خراب شد، بتواند آن را خودش تعمیر کند. تونی در این باره میگوید: “وانتها و آن ابزارهای خاص معمولاً با هم نمیخوانند، اما او راهحلهایی پیدا میکرد.”
این مهارتهای آهنگری، فراتر از تعمیر آن وانت افسانهای و همچنین استعداد او در سرامیک، به شدت با هنر بازسازی پیپهای استیت مرتبط بود. در واقع، ذهنیت مهندسی و توانایی کار با دست، او را به فردی منحصربهفرد تبدیل کرده بود. تونی توضیح میدهد: “ما پیپها را تقریباً مانند آثار هنری ارائه میدهیم،
با توضیحات طولانی و عکسهای متعدد. فکر میکنم آدام میخواست با شرکتی مرتبط باشد که به پیپها به عنوان اشیاء هنری نگاه میکند، نه تنها به عنوان کالاهای تجاری.” زمانی که تونی برای اولین بار با آدام ملاقات کرد، او را فردی بسیار جالبتوجه یافت. تونی میگوید: “او یک فرد خلاق و دارای تفکری خارج از چارچوب است. او اشتیاقی افراطی به پیپ و خلق پیپ دارد. او سرمایهای عظیم برای تیم ما بود، و این مسئله از همان ابتدا صادق بود.”
اگرچه پروژه “مدیچی” عمر زیادی نداشت و کوتاه مدت بود، اما آدام در تابستان ۲۰۰۵ به کار در فروشگاه آجر و ملاتی ما، یعنی “لو کنتری پایپ و سیگار” (Low Country Pipe and Cigar)، منتقل شد. آدام در فروشگاه نیز میدرخشید و سرانجام به مدیر فروشگاه تبدیل شد. در حین کار با پیپهای مختلف، او آنها را بازرسی میکرد و مشکلاتی را که نیاز به تعمیر داشتند، شناسایی میکرد. آدام میگوید: “کنترل کیفیت عجیب و غریب من به فرآیندی تبدیل شد که ما هنوز هم تا حدی امروز از آن استفاده میکنیم.”
آدام در بخش بازسازی و مدیریت استیت (Estate Restoration)
آدام حدود سه یا چهار سال فروشگاه را مدیریت کرد تا اینکه در نهایت به سمت “مدیر بخش استیت” منصوب شد، نقشی که او هنوز هم در حال حاضر آن را بر عهده دارد. سایکز در این مورد توضیح میدهد:
“او فرآیندهای کنترل کیفی را که در بخش بازاریابی و فروش (Merchandizing) استفاده میکنیم، ایجاد و سیستماتیک کرد.” بسیاری از کارهای انجام شده در زمینه بازسازی در ابتدا به روش آزمون و خطا پیش میرفت و فرآیند تحت تأثیر پیپسازان حرفهای نبود. تونی در این زمینه میافزاید: “فکر میکنم همان جا بود که دیدگاه او توانست بازی را تغییر دهد و ما یک گام به پیش برد. او توانست بازسازی پیپهای استیت را به یک فرآیند روتین و قابل اعتماد تبدیل کند.”
دیدگاه آدام تنها به فرآیند بازسازی محدود نشد؛ چشمهی بیپایان دانش و سلیقهی استثنایی او، درک ما از این صنعت و هنر را شکل داده است. آدام به طور مداوم کلاسهای کنترل کیفیت برای بخش بازاریابی و سایر پرسنل شرکت برگزار میکرده است. جاشوا بورجس، معاون تولید، که کارش را در اسموکینگپایپس به عنوان مدیر فروش آغاز کرده، میگوید: “این کلاسها به دلیل اطلاعاتی که ارائه میدادند و سبک رنگارنگ آنها، تا حدی افسانهای بودند. من یک پیپکش و علاقهمند بودم، اما چیزهایی که نمیدانستم میتوانست یک کتاب را پر کند. به یاد دارم وقتی اولین محموله پیپهای “جس چونوویچ” (Jess Chonowitsch) در زمان من به شرکت رسید.
آدام و سایکز با من نشستند تا درباره آنها صحبت کنند و توضیح دهند که چرا آنها خاص هستند. آدام در روزهای اولیه چیزهای زیادی به من آموخت و او هنوز هم به من چیزهای زیادی یاد میدهد.”
وقتی جاش در سال ۲۰۱۴ به مدیر کل اسموکینگپایپس تبدیل شد، او و آدام حتی نزدیکتر نیز با هم کار کردند. زمانی که جاش برای شروع کار در شرکت “پیترسن” (Peterson) به ایرلند نقل مکان کرد، آدام یکی از افرادی بود که میدانست دیدار روزانه با او را از دست خواهد داد. با این حال، فرصتهایی برای همکاری و ایدهپردازی در مورد طراحی و تولید همچنان وجود داشت که نقطه اوج آن در سال ۲۰۲۱ رخ داد؛ زمانی که آدام پس از ماهها توسعه رنگآمیزیها و فرآیندهای جدید رنگآمیزی در کارخانه، به جاش پیوست تا سفری به کارخانه پیترسن در دوبلین داشته باشند.
جاش خاطرات همکاری با آدام را با شوقی توصیف میکند: “کار با آدام بسیار لذتبخش بود و تماشای تعامل او و آموزش دادن به بچهها در کارخانه، یک شیرینی خاص داشت. زمانی که نوبت به تست پوشش داخلی جدید (Bowl Coating) رسید که او توسعه داده بود، او یکی از کدو تنبلها را از دفتر برداشت و آن را با آن پوشش پوشاند. تفکر او کاملاً منطقی بود: اگر پوشش داخلی کاسه به کدو تنبل بچسبد، به پیپ هم خواهد چسبید.” این داستان به خوبی نشاندهنده ذهنیت عملی و در عین حال خلاقانه آدام است؛ کسی که با استفاده از ابزارهای ساده در دسترس، پیچیدهترین مسائل فنی را حل میکند.
امروزه ، آدام همچنین به شاین ایرلند، معاون فروش، در پاسخ به سوالات فنی کمک میکند زمانی که شاین خود در حال ارزیابی یک محموله استیت است. شاین میگوید: “این مسئله درباره همه در شرکت صادق است، اما اگر هر کدام از ما در حال کار روی یک محموله استیت باشیم و در مورد
یک تصمیمگیری دشوار یا اطلاعاتی که نیاز داریم مردد باشیم، آدام قطعاً اولین تماس و اولین نفری است که همه به او مراجعه میکنند.” شاین حدود سال ۲۰۱۷ مدیر مستقیم آدام شد و تا سال گذشته او را مدیریت کرد. این دو هنوز هم بسیار نزدیک با هم کار میکنند و در مورد سلامت کلی موجودی استیت ما و موضوعات کلان در اسموکینگپایپس بحث و گفتگو میکنند.
تأثیر آموزشی و مشاورهای در سطح سازمان
شاین میگوید: “ما اغلب از آدام مشورت میگیریم. برای مثال در بازاریابی، چه در مورد زاویه دید یا نحوه بیان چیزی برای افزایش تعامل کاربران، او منبع ارزشمندی است. او در طول سالها چیزهای زیادی را به من و تیمم آموخته است.” جاش نکته شاین را با جزئیات بیشتر توضیح میدهد: “فکر میکنم یکی از چیزهایی که در مورد آدام به راحتی نادیده گرفته میشود همین است؛ اهمیت او برای شرکت فراتر از ارزیابی و بازسازی استیت است.”
وقتی صحبت از دانش پیپ آدام به میان میآید، شاین اغراق نمیکند : “شاید هیچ کس در این کسبوکار بیش از آدام درباره پیپ نداند. میتوانم با اطمینان بگویم که هیچ کس در جهان پیپهای استیت بیشتری را ارزیابی یا لمس نکرده است. بسیاری از افراد برای ارزش فعلی بازار به اسموکینگپایپس نگاه میکنند و آدام کسی است که نزدیک به دو دهه است آن تصمیمات را میگیرد.” در طول دوره تصدی آدام، دهها هزار پیپ از دستان او عبور کردهاند. این آمار باورنکردنی، نه تنها دلالت بر تجربه او، بلکه نشاندهنده صبر و دقت او در بررسی هر قطعه است.
استیو ماوی، مدیر فروش، در نقشآفرینی آدام در این فرآیند توضیح میدهد: “او باید تصمیم بگیرد که کدام پیپها را میتوان بازسازی کرد و کدام را به هر دلیلی نمیتوانیم خریداری کنیم.” آدام همچنین سالها پیش ایدهای ارائه کرد که عکسهای پیپهای قدیمی لیست شده از پیپسازان حرفهای را حتی پس از فروش، در سایت نگه داریم تا کار آنها همچنان به نمایش گذاشته شود. این نشاندهنده دیدگاه بلندمدت و احترام او به جامعه هنری پیپسازی است، نه فقط جنبه تجاری فروش.
پس از طی این سالها، بخش استیت رشد کرده و تعداد پیپهای ورودی افزایش یافته است. اما آدام همچنان عاشق غرق شدن در جزئیات است. سایکز میگوید: “چه پیپسازی باشد، چه کنترل کیفیت، چه پیپهای استفاده نشده، یا کشف زمان ساخت یک پیپ، همه اینها به نوعی عجیبوجور و خاص بودن او را تغذیه میکنند. افراد به ما پیپهای قدیمی و شکسته میفرستند و ما باید ثابت کنیم که واقعاً شکسته نیستند. این کار سطحی از دقت و ظرافت میخواهد که یک مهارت نادر است. ما به دیگران آموزش دادهایم که این کار را انجام دهند، اما او بهتر از هر کسی این کار را انجام میدهد. قطعاً بهتر از من.”
تلاشی برای انتقال دانش به نسل جدید
دانش و تخصص آدام فراتر از بخش استیت است. کریس پانوس، نماینده خدمات مشتریان، میگوید: “او چقدر برای این شرکت ارزشمند است. او چیزهای زیادی به من آموخته است. من اغلب با او درباره پیپها صحبت میکنم و دانش او غیرقابل باور است.” ما بدون اینکه آدام اینقدر عمیق در بسیاری از کارهایی که در اسموکینگپایپس انجام میدهم درگیر بود، همان شرکت امروزی نبودیم و همان چیزی که هستیم، نبودیم. آدام همچنان زمان و دانش خود را با اطرافیان به اشتراک میگذارد. جان مکالنی، که از نویسنده به متخصص پیپ تبدیل شده، از سپتامبر ۲۰۲۴ مستقیماً زیر نظر آدام کار میکند.
جان میگوید : “او سالانه هزاران پیپ را ارزیابی میکند، همچنین بسیاری از پیپهای غیرقابل فروش را تعمیر میکند و در ساختن بخش استیت ما کمک کرده است.” پیشبینی او عالی است، به این معنی که او میتواند اشتباهات را قبل از اینکه مرحله نهایی را طی کنند، تشخیص دهد.” زیر نظر راهنمایی آدام،
هر پیپ به جان فرصتی میدهد تا بینش خود را در مورد تاریخچه برندها، خطوط پیپ، روکشها و سبکها افزایش دهد. جان اضافه میکند: “آدام در پیشرفت من نقش سازنده داشته است. او تقریباً در هر مرحله به من راهنمایی کرده است، هم با آموزش دادن و هم با بررسی کارم. من در مدتی که با او بودهام چیزهای باورنکردنی یاد گرفتهام و روزهای کمی هستند که سر کار میآیم و چیزی جدید یاد نمیگیرم.”
اولین باری که جان تماشا کرد که آدام یک استم پیپ را خم میکند، در ذهن او ماندگار شد. جان میگوید: “شاید صدای چندان جذابی نباشد، اما سهولتی که او با آن این کار را انجام داد، حیرتانگیز بود.” در طول این فرآیند، آدام یک استم صاف وولکانیتی (Vulcanite) از یک پیپ که رد شده بود برداشت و جان را به اتاق بازسازی برگرداند.
جان توضیح میدهد: “او توضیح داد که آن استم ها چگونه خم میشوند، با استفاده از حرارت حساب شده، سپس استم را کاملاً بررسی کرد و شروع به گرم کردن آن کرد. او استم را بالای یک سشوار حرارتی نگه داشت، و در تمام آن مدت با من درباره تجربیاتش در خم کردن استم ها، روشهای احتیاطی، و اینکه مواد مختلف به روشهای متفاوتی نیاز دارند، صحبت میکرد، و در نهایت استم را از حرارت خارج کرد.”
به تعجب جان، فرآیند تدریجی نبود. “به محض اینکه استم را از روی حرارت برداشت، بلافاصله آن را خم کرد و به شکل مورد نظر فشار داد و آن را نگه داشت و در حالی که استم در دستش بود همچنان به صحبت ادامه داد تا زمانی که خنک شد. وقتی پیپ را دوباره بالا گرفت، استم در یک قوس کوچک و کامل قرار داشت.”
جان از مهارت ظریف او شگفتزده شده بود. “فوریتی و سرعتی که او توانست با آن کاری را انجام دهد که من تا آن لحظه ندیده بودم، با من ماند. آدام واقعاً اهمیت دقیق بودن را درک میکند.” آن همان نگاه دقیق، ایدهآلگرا و اخلاق کاری منضبط است که ساخت پیپهای دستساز خود آدام را نیز شکل داده است.
آدام به عنوان یک پیپساز حرفهای و هنری
(Artisan Pipe Maker)
آدام ساخت دستی پیپ را به طور شخصی در اواخر سال ۲۰۰۶ شروع کرد، اما تا سال ۲۰۰۸ و در نمایشگاه پیپ شیکاگو کاملاً وارد این هنر نشد. او میگوید: “برای سالهای زیادی نمیدانستم مردم چه فکری درباره من یا پیپهایم میکنند، اگرچه در سالهای اخیر با خودم و پیپهایم راحتتر هستم.” مهارت او زمانی جشن گرفته شد که موفق به دریافت جایزه “استاد پیپ” (Master of Pipes) در نمایشگاه پیپ شیکاگو در سال ۲۰۱۹ شد. این جایزه به دستاوردهای او از طریق کارش به عنوان یک (Carver) و نقشش در ارزیابی و بازسازی پیپهای استیت افتخار میکرد.
در اوایل کار پیپسازی خود، آدام با پیپسازانی که از کارگاه او بازدید میکردند و در آن کار میکردند، تعامل داشت. در سال ۲۰۰۹، جف گرسیک و هیرویوکی توکوتومی یک روز در کارگاه او سپری کردند و این دو نفر سال بعد نیز دوباره بازدید کردند. در سال ۲۰۱۴، آدام این محبت را جبران کرد و از جف در کالیفرنیا و توکوتومی و کیایچی گوتو در ژاپن برای چند روز بازدید کرد. او در کنار هر کدام از آنها پیپ میتراشید، اما عمدتاً از مشاهده فرآیندهای پیپسازی آنها لذت میبرد. این تبادل نظر و سفرهای علمی، دیدگاه آدام را نسبت به پیپسازی گسترده داد و او را با تکنیکهای شرقی و غربی آشنا ساخت.
علاوه بر این، آدام تأثیری بنیادین و یادماندنی بر جامعه پیپ، و به ویژه بر همکاران پیپساز خود گذاشته است. خلاقیت به ظاهر بیپایان و درخشش دقیق آدام همچنان همسالانش را الهام میبخشد. شاین میگوید: “آنها به توانایی او در نوآوری در این زمینه احترام میگذارند و آن را تحسین میکنند. برخی از دیوانهوارترین و ماندگارترین نوآوریها در پیپسازی که در دو دهه گذشته دیدهایم، از طرف آدام بوده است.”
سایکز تأکید میکند: “آدام یکی از بهترین پیپسازان در ایالات متحده است، و از نظر پیپسازی دستساز، قطعاً متخصص شرکت ما است. او نه تنها مجموعهای از دانشهای عرفانی و نادر درباره پیپ در ذهن دارد، بلکه پیپساز ساکن شرکت نیز هست.” این ترکیب از استعداد ذاتی، چشم دقیق بر جزئیات، استانداردهای سختگیرانه و شتاب خلاقانه، به آدام دیدگاهی منحصربهفرد و جامع میبخشد که صنعت و سرگرمی را در اولویت قرار میدهد. تونی میگوید: “او یک شخص داخلی با دیدگاه فروشنده، دیدگاه پیپساز و دیدگاه بازسازیکننده است. او افراد مناسب را پیدا کرد و خودش جایگاهی را در صنعت برایش تراشید. او پیپسازِ پیپسازهاست.”
آدام همچنان سالانه چندین ده پیپ با فینیش های صاف و سندبلاست (Sandblasted) از بلوکهای منتخب میسازد . الهامهای شکل او از کلاسیکهای اولیه انگلیسی تا سبکهای رترو دانمارکی آزاد (Danish Freehands) متغیر است، اما همگی قطعاً طرحهای آدام دیویدسون هستند. از کار او با بامبو و رزین گرفته تا طیفی از شکلهای امضایی او مانند لورن (Lorraine) ، بادام (Almond) و انجیر (Figu)، آدام همچنان بیباکانه به دنبال نوآوری است. هر پیپ فرصتی است برای آزمایش مهارت خود، یادگیری یک تکنیک جدید و گذاشتن میله یک پله بالاتر.
شخصیت چندبعدی و تأثیرات فراتر از کار
فراتر از تخصص او در بازسازی پیپ های استیت و پیپسازی هنری ، آدام به عنوان یک فردی خود، شخصیتی بسیار جذاب دارد. او با صفات بسیاری توصیف شده است – از عجیب و غریب، جالب، نوآور، صادق و قابل اعتماد بدون قید و شرط، تا دقیق، متوجه جزئیات، بانمک، و شاید بیشتر از همه، باهوش. شاین آن طیف وسیع را تأیید میکند: “من کسی را نمیشناسم که استعدادهای پنهان بیشتری از آدام داشته باشد.” او فقط یک فرد همهکاره نیست؛ آدام یک صنعتگر چندرشتهای است که اشتیاقش همچنان به همه اطرافیانش الهام و انرژی میبخشد.
آن انرژی اولین باری که استیو از کارگاه خانگی آدام بازدید کرد، بسیار قوی بود. استیو میگوید: “دیدن پیپهایی که او خلق میکرد، یک تجربه واقعاً برجسته برای من بود. اگر باید یک چیز را انتخاب کنم که بهترین چیز درباره آدام است، خلاقیت اوست. او قادر به فکر کردن معمولی و روزمره نیست. مغز او بینهایت خلاق است.” این خلاقیت تنها به چوب محدود نمیشود.
آدام نقش مهمی در بسیاری از سنتهای شرکت ما نیز بازی کرده است، به ویژه به دلیل مهارتهای استثنایی او در آشپزی، آماده کردن انواع گوشتها و غذاها برای مهمانیها و ضیافتهای شرکت. تونی به یاد میآورد: “در آن زمان از مهارتهای او در آشپخانه شگفتزده شده بودم. او فردی با استعدادهای چندگانه و ذهنی بسیار خلاق است،
که فکر میکنم این مسئله به عنوان یک پیپساز نیز به او سود میرساند.” آدام همچنین کیفهای چرمی پیپ و سایر کالاهای چرمی دستساز خود را میسازد. تونی میگوید: “منحصربهفرد است، و نشاندهنده توجه او به جزئیات، صنعتگری و این واقعیت است که او دوست دارد خود را در تمام جنبههای کارش شامل کند. او درباره همه چیز فکر میکند، تا کیفیت چرم.”
نه تنها آدام از آشپزی و میزبانی دیگران لذت میبرد، بلکه مشتاق است تا بسیاری از اشتیاقات و مهربانیهای خود را با دیگران به اشتراک بگذارد . شاین میگوید: “آدام یکی از سخاوتمندانهترین افرادی است که تا به حال ملاقات کردهام. من دیدهام که این موضوع به روشهای مختلفی بروز میکند، و چیزی نیست که اغلب با آن روبرو شوید. چه در پیپسازی و چه در آشپزی، وقتی زمانی را با آدام میگذرانید، چیزهای زیادی یاد میگیرید و خیلی لذت میبرید، مهم نیست موضوع مکالمه چیست. او دوست بسیار خوبی است که افتخار میکنم او را بشناسم.”
محاسبه کردن یا اندازهگیری دقیق اینکه اسموکینگپایپس چقدر از حضور آدام سود برده است، غیرممکن است. جاش میگوید: “اگر میتوانستم هر عنوانی برای آدام انتخاب کنم، آن را ‘حکیم پیپ’ (Pipe Sage) میگذاشتم. چیزهای زیادی برای گفتن و جشن گرفتن درباره آدام وجود دارد: علاقه او به غذا، حس طنز او، و هوش او. اما ویژگی تعیینکننده آدام، تعهد او به برتری است – در کار خودش به عنوان یک پیپساز و به عنوان یک لودیسین
(Laudisian –
اشاره به ساکنان منطقه لودیس در کارولینای جنوبی).”
در واقع، اگر آدام اینقدر عمیق در بسیاری از کارهایی که ما انجام میدهیم درگیر نبود، ما همان چیزی که هستیم، نبودیم. شاین میداند که دیدگاه آدام ارزشمند است:
“دیدگاهی که او از نگاه یک پیپساز و مصرفکننده به ما میدهد؛ سلیقه او برای آنچه از نظر زبان طراحی در کل خوب است؛ غرایز او؛ و خلاقیتش، همگی چیزهایی هستند که من همیشه تحسین میکنم و صادقانه بگویم، به آنها حسودی میکنم. مشارکتهای او در پیپسازی و برای اسموکینگپایپس غیرقابل اندازهگیری است.”
نگاهی به آینده و میراث Adam Davidson
در طول ۲۰ سال، چیزهای زیادی در صنعت ما تغییر کرده است، اما آدام هنوز روزهای اولیه اسموکینگپایپس را با مهر و علاقه به یاد میآورد. او میگوید : “اسموکینگپایپس بزرگترین خردهفروش آنلاین پیپ و تنباکو در مقیاس کوچک بود و ما فکر میکردیم واقعاً باحال هستیم . بسیاری از پیپسازان و مخلوطهای تنباکو دیگر وجود ندارند، اما هر سال پیپسازان و تنباکوهای جدید و هیجانانگیزی وجود دارند.” در آینده، آدام امیدهای بزرگی برای پتانسیل ما برای موفقیت دارد.
آدام مردی با استعدادهای گوناگون است. نبوخ او در بیش از یک طریق تجلی مییابد، و تأثیر او بر اسموکینگپایپس تأثیری ماندگار بر صنعت به طور کلی گذاشته است. افتخاری بزرگ است که او را همکاری بنامیم. دنیای پیپ با وجود افراد دقیق، پشتکار و خلاقی مانند آدام دیویدسون مکان غنیتری برای زندگی و کشف است. داستان او به ما یادآوری میکند که پشت هر ابزار توتون و تنباکو، ساعتها تلاش، اندیشه و هنری نهفته است که توسط افرادی چون او زنده نگه داشته شده است.
برای مشاهده دیگر مقالات با موضوع مشاهیر پیپ و سیگاربرگ کلیک کنید
